In 2025 ben ik afgestudeerd aan de HKU voor de opleiding Audiovisual Media met de korte film Storm voor de Stilte. Ik schreef en regisseerde deze film over de dood, keuzes en acceptatie.
Het verhaal:
SUUS (22) krijgt te maken met tegenstrijdige gevoelens wanneer haar OMA (85) vertelt dat ze wil stoppen met het leven. Suus begrijpt de keuze van haar oma niet en doet er van alles aan om het onderwerp uit de weg te gaan. Maar de keuze van haar oma staat vast: ze wil euthanasie. Suus verdrinkt in haar machteloze gevoelens, ze wil haar oma helpen maar dit gaat tegen haar eigen verlangens in. Gaandeweg leert Suus de keuze van haar oma te accepteren.
Voor veel mensen is het leven een gegeven. Aan het leven wordt veel positiviteit gekoppeld. Uiteraard heel begrijpelijk, want de wereld en het leven kan zo mooi zijn. Maar de dood wordt vaak geassocieerd met een negatief beeld, iets dat slecht is en waar we als mensen liever niet over praten. Waarom is dat? Omdat de dood iets ontastbaars is? Omdat we niet weten of willen weten wat ons dan overkomt? Omdat het leven per definitie fijn moet zijn?
Voor veel mensen kan de dood juist iets positiefs betekenen. Iets waar ze naar uit kunnen kijken, iets waar ze rust in kunnen vinden. Niets voor niets stijgt elk jaar het aantal aanmeldingen van euthanasie in Nederland. In 2023 waren er ruim 9000 aanmeldingen van euthanasie. Dat is 5,4% van het totaal aantal mensen die in Nederland zijn overleden. De redenen voor euthanasie lopen uiteen, van ongeneeselijke ziektes tot psychische aandoeningen/stoornissen. Echter is er een duidelijke overeenkomst: er is sprake van ondraaglijke lijden en een bewuste keuze.
Halmingh Films 